Het begin van v.v. DEO
In het voorjaar van 1947 werden er plannen gemaakt om in de Dijkhoek een voetbalclub op te richten. Zoals op vele plaatsen in de omgeving was er na de oorlog een actieve buurtvereniging ontstaan. Uit deze kringen kwam het idee naar voren om te gaan voetballen. Familie ter Woorst stelde het weiland voor het huis beschikbaar als voetbalveld. Het ging er in het begin erg primitief aan toe. Er werd gevoetbald in lange broeken en met vetkistjes aan. Toen men de smaak te pakken kreeg werd er na enkele besprekingen besloten om zich bij de G.V.B. als lid aan te melden. Tijdens de oprichtingsvergadering gaven zich 26 personen als lid op en er werd een bestuur gekozen bestaande uit de heren G. Ebbers, H.J. Meerbeek, W. Mekking, G.J. Leerink en W.A. Klumper. Inmiddels was gebleken dat er buiten de Dijkhoek veel belangstelling was om te voetballen. Daar is de naam van de vereniging ook van afgeleid. W. Ebbers een initiatiefnemer bedacht de naam Dijkhoek En Omstreken.

Voordat er in competitie verband gespeeld kon worden moest er nog heel wat gedaan worden. Het terrein moest in orde worden gemaakt, door een goede samenwerking was dit geen probleem. Wat voor meer problemen zorgde was het kiezen van de clubkleuren. Zo vlak na de oorlog was er niet veel keuze en de financiën speelde daarbij ook een rol. Door hulp van de buurtvereniging werd dit opgelost. Een van de leden die op een textielfabriek werkte had het idee om daar eens te informeren en gelukkig kon men ons daar helpen aan blauwe blouses met korte mouwen. De witten broekjes werden zelf gemaakt. De “delle” bij Kerkemeijer werd gebruikt als kleedkamer. Nu was het wachten op het bericht van toelating van de KNVB. Op 11 november kwam het bericht dat DEO was in gedeeld in de derde klasse S. De eerste wedstrijd werd gespeeld op 23 november tegen Lochuizen om twee uur. Zo begon de bal te rollen en rolt hij nu na ruim 69 jaar gelukkig nog steeds.

De vroege jaren
Het seizoen 1948-1949 werd een hoogtepunt in het nog maar prille bestaan van DEO: in de uitwedstrijd op 19 juni 1949 werd tegen Neede 4 het kampioenschap van de 3e klasse behaald. Nu het eerste elftal gepromoveerd was (DEO had in die tijd 2 senioren- en 1 juniorenelftal) was men er van doordrongen dat, wilde men zich op dit hogere niveau handhaven, er getraind moest worden. B. Pot werd gevraagd voor de buitentraining, daarnaast werd W. Mekking bereid gevonden om bij slecht weer de binnentraining bij Kerkemeijer op de ‘delle’ te verzorgen.

De contributie zoals vastgesteld in 1947:

Gewoon werkende leden:fl7,00per jaar
Junioren:fl2,40per jaar
Buitenleden:fl7,00per jaar

 

In 1952 was het aanvankelijke enthousiasme enigszins getemperd. Te veel spelers bleven zonder afmelding weg hetgeen zo weer zijn invloed had op de resultaten. Tijdens de jaarvergadering werd dan ook besloten om de teugels behoorlijk aan te halen. Spelers die zonder afmelden niet kwamen opdagen werden vanaf dat moment voor maximaal vijf wedstrijden geschorst.

Een belangrijk onderdeel uit de geschiedenis van onze vereniging is dat op de jaarvergadering van 1954 besloten werd de clubkleuren te veranderen. Het tot dan toe gedragen blauw-wit vond men te algemeen en bovendien speelden meerdere clubs in de regio met deze kleuren. De voorzitter was tijdens zijn studietijd lid geweest van Willem II, dat uitkwam in de kleuren rood-wit-blauw, verticaal gestreept met witte broek. Deze kleurencombinatie werd zeer geschikt geacht als nieuw tenue, zodat besloten werd deze kleuren aan te nemen.Ook gedurende deze vroege jaren kende DEO het probleem dat leden overstapten naar destijds veel grotere en veel hoger spelende Reünie. Het naar Reünie ‘overlopen ‘ van enkele goede voetballers was volgens ingewijden een belangrijke reden voor tegenvallende resultaten. In die tijd was het soms nogal behelpen, zo waren er nog geen kleedkamers, werd er getraind op de tennisbaan van de familie Ter Woorst (omdat hier licht was), het omkleden gebeurde in het ‘pothok’ van dezelfde familie en deed men het wassen buiten bij Max de Beer in een bak met water.

De vette jaren
De tweede helft van de jaren zestig kende DEO een opbloei voor wat betreft het aantal leden. Maar ook de resultaten waren goed. Zo promoveerde het eerste elftal in het seizoen 1969-1970 naar de eerste klas GVB (zie ook Galerij der Kampioenen), hetgeen voor DEO-begrippen een uitstekende prestatie was. De gebruikelijke streekderby’s tegen Geesteren en Gelselaar werden nu – tijdelijk – vervangen door derby’s tegen Vios en Ruurlo en natuurlijk Reünie. Op het eigen veld wist ons eerste elftal in het seizoen 1970-1971 zelfs van aartsrivaal Reünie te winnen!

Een nieuw sportpark Op 1 augustus 1978 kon DEO gebruik maken van nieuwe kleedkamers bij Kerkemeijer. Op dit complex werd één van de mooiste wedstrijden gespeeld in het bestaan van v.v. DEO, namelijk de wedstrijd tussen meervoudig Nederlands amateur-kampioen Rohda Raalte en v.v. DEO, versterkt met betaald voetballer René Notten; uitslag 6-4 voor Rohda.

Voetballers houden doorgaans niet erg van hard lopen: in plaats van dom rondjes lopen om het veld zijn ze liever aan het ballen. Toch kent DEO al lange tijd zijn ‘eigen’ hardloopprogramma. In 1982 is namelijk de eerste DEO Crossloop van start gegaan. De DEO Crossloop wordt nog altijd jaarlijks gehouden.

Om de financiële positie te verbeteren en de contributie voor de leden laag te houden, werd in 1983 shirtreclame ingevoerd. In 1984 begonnen er donkere wolken boven DEO te drijven. Door zakelijke belangen dreigde DEO de velden kwijt te raken. Het voortbestaan van DEO kwam hierdoor in gevaar, maar door een goede lobbycampagne en een goed financieel onderbouwd plan kregen we de meeste politieke partijen achter ons te staan. De gemeente Borculo heeft toen de grond aangekocht, met als voorwaarde dat we zelf de velden moesten aanleggen en zelf kleedkamers en kantine moesten bouwen en financieren.

Om de benodigde financiële middelen aan te vullen werd de ‘Grote DEO-Aktie’ op touw gezet. Het ging hierbij om een verloting, met als hoofdprijs een door de hoofdsponsor van destijds (Volvodealer Deunk Hendriksen) beschikbaar gestelde auto. In die tijd was het winnen van een auto ongeveer gelijk aan het winnen van een miljoen euro in de staatsloterij (tenminste qua beleving). Na een lange periode van zelfwerkzaamheid – waarin ook het bekende theehuisje werd afgebroken – werd op 22 mei 1987 het nieuwe complex officieel geopend. DEO voetbalde vanaf nu op ‘Sportpark Dijkhoek’.

Eind jaren tachtig en begin jaren negentig zet de professionalisering zich bij DEO verder door. Zo worden verscheidene commissies in het leven geroepen zoals een PR-commissie en een activiteitencommissie en komen er reclameborden langs de velden te staan. Ook worden er wedstrijdballen beschikbaar gesteld en worden bij alle thuiswedstrijden programmaboekjes uitgegeven. In 1995 wordt een lichtinstallatie op het tweede speelveld aangebracht, zodat er ook ’s avonds gescoord kan worden.

In 1996 treedt Jan Mesland terug als voorzitter van DEO. Het bestuur besluit om voor de bewezen diensten een jaarlijks wederkerend toernooi te organiseren. Het vindt plaats aan het begin van het seizoen en vormt zo een eerste serieuze test voor het aankomende seizoen. Gestreden wordt er dan ook om de ‘Jan Mesland Bokaal’.

De voorzitters van v.v. DEO:

1947-1949:G. Ebbers
1949-1951:J. Ligtenbarg
1951-1952:D. Rexwinkel
1952-1954:H. ter Woorst
1954-1957:G. ter Woorst
1957-1959:B.J. ter Beek
1959-1973:H. ter Woorst
1973-1978:Th. Franck
1978-1996:J. Mesland
1996-1999:P. Garritsen
1999-2007:J. Pot
2007-2014:R. Schutte
2014-2017:K. Kornegoor
2017-heden:A. Baks

 

Feest: 50 jarig jubileum en promotie
In 1997 bestaat DEO 50 jaar. Dit wordt natuurlijk uitgebreid gevierd. Er wordt hiervoor een speciale jubileumcommissie samengesteld. Deze had tot taak gedurende het jubileumjaar een divers aantal activiteiten en evenementen te organiseren. Onder meer werd een speciale jubileumkrant vervaardigd en zijn ter gelegenheid van het jubileum t-shirts verkocht met daarop afgebeeld de DEO-voetballer die 50 jaar bestaat (‘Abraham’).

In 1999 krijgt DEO met Joke Pot voor het eerst in haar bestaan een vrouwelijke voorzitter, hetgeen toch tamelijk uniek was in deze toch grotendeels mannenwereld. Ze kreeg direct een mooi welkomstgeschenk in de vorm van promotie naar de 5e klasse KNVB. Door in de nacompetitie overtuigende KSH te verslaan, mocht DEO in het seizoen 2000-2001 de punten bijeen sprokkelen in een hoger klasse. DEO slaagde hierin echter slechts mondjesmaat waardoor het team o.l.v. Gery van Eijck in de winterstop op een tamelijk uitzichtloze laatste plaats stond. Na de winterstop werd onder leiding van de tijdelijk aangestelde trainer Bart Haggeman aanmerkelijk beter gepresteerd, maar ondanks dat er punten werden gepakt degradeerde DEO direct weer naar de vertrouwde 6e klasse KNVB.

Aan het begin van de 21ste eeuw laat ook DEO zien dat de digitale revolutie niet aan de club voorbij gaat. Zo krijgt het een mooi scorebord en wordt ervoor gekozen om een internetpagina op te zetten. DEO is hiermee de meeste verenigingen in de regio voor.

Begin 2003 is er reden voor feest in de Dijkhoek: Jan Mesland is gekozen tot ‘Vrijwilliger van het jaar 2002’ voor de gemeente Borculo. Dit vanwege zijn jarenlange inzet voor DEO, maar ook voor andere Dijkhoekse belangen zoals de buurtvereniging.

Vol gas terug naar de vijfde klasse
Nadat het eerste seizoen onder leiding van de Borculose trainer Jan Eshuis goed gepresteerd is (een verdienstelijke tweede plaats, waarbij DEO desondanks niet mocht deelnemen aan de nacompetitie), zijn de verwachtingen voor het seizoen 2003/2004 hooggespannen. DEO kan dit seizoen buigen op een brede en sterke selectie. Er zijn een aantal aanwinsten afkomstig van plaatsgenoot Reunie.

De equipe van Jan blijkt uitstekend met de druk en hooggespannen verwachtingen om te kunnen gaan. Van meet af aan zijn de resultaten goed. Uniek hierbij is dat DEO het gehele seizoen bovenaan staat. Lange tijd wordt gedacht aan een ongeslagen kampioenschap, maar dit bleek toch te hoog gegrepen. Uiteindelijk wordt het geheel verdiende kampioenschap, hoe kan het ook mooier, gepakt bij plaatsgenoot EGVV. Al snel is de platte wagen (weer) van stal gehaald en wordt een mooie triomftocht met erg veel kabaal door Borculo gemaakt. De zegetocht eindigt natuurlijk in de Dijkhoek, alwaar nog een schitterende ontvangst plaatsvindt en er tot in de kleine uurtjes gefeest wordt.

Het kampioensfeest wordt nog eens dunnetjes voortgezet tijdens de kampioensreceptie. De receptie is erg druk bezocht. Zo zijn clubleden, voormalige DEO-kampioenen, voetbalverenigingen uit omliggende plaatsen en Diekhookers allen aanwezig om de jongens de hand te schudden. Ook hier geldt – hoe kan het ook anders – dat de kelen flink gesmeerd zijn!
En nu is het aan DEO de taak om te laten zien dat het thuis hoort in de vijfde klasse!!

Schommelen tussen vijfde en zesde klasse
In 2007 treedt Joke Pot af als voorzit(s)ter van DEO. Zij heeft 8 jaar lang de voorzittersrol in deze mannen wereld doorstaan en blijft zich nog steeds inzetten als vrijwilliger binnen de vereniging. De nieuwe voorzitter van DEO is Ronald Schutte, hij mag nu de ‘voorzittershamer’ hanteren om de orde te bewaren.

Onder leiding van de nieuwe trainer Hans Voskamp, oud profvoetballer van onder meer Go Ahead Eagles, lukt het DEO om zich 1 jaar te handhaven in de 5e klasse. Het tweede seizoen, met voornamelijk clubs uit Enschede, lukt het DEO helaas niet. DEO degradeert aan het eind van seizoen 2008/2009 toch weer terug naar de ‘vertrouwde’ 6e klasse.
Het laatste jaar onder leiding van Voskamp lukt het in seizoen 2009/2010 toch weer te promoveren naar de vijfde klasse. DEO eindigt als tweede in de 6e klasse C en dat betekent dat seizoen (door invoering van de topklasse) ook  directe promotie.
Nieuwe trainer Bart Haggeman mag proberen om van DEO nu eens een stabiele 5de klasser te maken.

DEO in de steigers
In 2012 wordt onder de naam “DEO in de steigers” de kantine geheel gerenoveerd. Initiatiefnemers zijn de DEO moaten. Dit is een groep van leden, oud-leden, sponsoren en anderen die de vereniging een warm hart toedragen en die elk jaar, besluiten op welke wijze het door hen bijeengebrachte geld wordt besteed. Vele vrijwilligers zijn in de zomerstop van 2012 een aantal maanden bezig geweest om de kantine, de entree en de bestuurskamer van een nieuw uiterlijk te voorzien. De officiële opening vindt plaats tijdens het Jan Meslandtoernooi en wordt verricht door enkele minipups. Voorzitter Ronald Schutte: “We hopen dat niet alleen de leden, ouders en de vrijwillgers van DEO, maar ook  alle andere verenigingen en gasten met heel veel plezier in onze fraaie kantine komen en genieten van de gezelligheid!”
Doordat het (jeugd)ledenaantal maar blijft doorgroeien wordt in de winterstop van 2013/2014  een 6e kleedkamer gerealiseerd.

DEO 1 schommelt tussen 4e en 5e klasse
Voor het eerst in de historie van DEO promoveert het eerste elftal in seizoen 2012/2013 naar de vierde klasse. Het eindigt dit seizoen op positie 5 maar door het opheffen van de 6de klasse KNVB zijn er het volgende seizoen meer plekken vrijgekomen in de vierde klasse.
In een onderling twee-strijd tegen BSC Unisson wordt 2x met 1-0 gewonnen en is promotie naar de vierde klasse een historisch feit! Topwedstrijden tegen o.a. ‘buurmannen’ v.v. Reunie en sp.Neede staan in het verschiet!
Helaas blijkt aan het eind van het seizoen dat de vierde klasse nog te hoog is gegrepen voor de Dijkhoekers. Een turbulent jaar met 2 mooie derby’s tegen buurman Reunie (helaas beide verloren), een langdurige blessuregolf, een keepersprobleem en trainer Haggeman die halverwege het seizoen opstapt. Interim trainer Eshuis, op dat moment leider van het tweede elftal, maakt het seizoen af maar kan directe degradatie niet meer voorkomen.
Voor het seizoen erop (2014/2015) is oud profvoetballer Arno Knapen aangesteld als trainer die DEO direct weer bovenin de 5e klasse laat meedraaien. Middels een tweede plaats en dus de nacompetitie wordt in een onderling thuis- en uitduel tegen Erix weer promotie naar de vierde klasse bewerkstelligd.
DEO weet het weer maar 1 jaar vol te houden en degradeert wéér terug naar de kelder van het amateurvoetbal. Christian Diepenbroek mag als nieuwe trainer weer proberen promotie te bewerkstelligen.

DEO groeit als kool
Terwijl andere voetbalverenigingen kampen met teruglopende ledenaantallen, groeit DEO als kool. “Het aantal jeugdleden is in een paar jaar tijd verdubbeld”, vertelt voorzitter Koen Kornegoor die Ronald Schutte heeft opgevolgd in september 2014.
Dat groeiend ledenaantal brengt ‘luxeproblemen’ met zich mee. In januari 2014 is er een zesde kleedkamer gerealiseerd,  in de nazomer van 2014 werd het weiland van buurman Klumper omgetoverd tot derde veld en in de winter van 2016 zijn er nog weer 2 extra kleedkamer units geplaatst.